Autor: admin

Archive Posts Listed On This Page

Analiza wypowiedzi

Psychologia języka

Analiza wypowiedzi

narracja i paradygmaty, rachunek zdań, części mowy, formy fleksyjne, FOXP2

To co jest mówione, jest jednym z najbardziej konkretnych przejawów naszych myśli, postaw i preferowanych sposobów działania – może zostać nagrane, przepisane oraz poddane rzetelnej i precyzyjnej analizie ilościowej i jakościowej. Badanie języka to nasza pasja i najbardziej podstawowa metoda pracy. Przejdźmy do kilku przykładów.

System Kodowania Wypowiedzi Whitefox zawiera 152 formy językowe.

11

Pytania rozpoczynające się od „czy?”

W sytuacji kiedy zadaję pytanie od „czy?”, muszę wcześniej pomyśleć stwierdzenie, które chce poddać weryfikacji. Nie jest możliwe zadanie pytania od „czy?”, bez przyjęcia minimum 1 założenia (podejrzenia, oskarżenia).

Czy nie rozmawiasz z Tomkiem, ponieważ nie dostałeś premii za realizowany ostatnio projekt?” Czy powiedziałeś innym co chcesz zrobić, zanim rozpocząłeś to działanie?” Czy może było tak, że to Ty nie wykonałeś swojej części pracy?” Czy dzwoni Pani do nas w związku z awarią czy w innej sprawie, czy dzwoni Pani z Gdańska, czy z Krakowa?”

Analizując transkrypcję wypowiedzi widzimy, że ponad 60% uczestników naszych programów rozwojowych ma tendencję do nadużywania pytań zamkniętych od słowa „czy?”. Ich umysły nieustannie formułują masę różnych stwierdzeń, założeń i hipotez. Inne osoby w tej sytuacji mogą mówić jedynie: tak lub nie. Jaka będzie komunikacja menedżera z jego pracownikami i klientami, jeżeli na 40 stronach transkrypcji jego wypowiedzi pojawiło się 150 razy „czy?” i tylko 2 pytanie otwarte od zaimka „co?”. W jaki sposób będzie on słyszał i rozumiał wypowiedzi innych? Co się stanie z komunikacją tej osoby jeżeli do słowa „czy?” dodamy występującą często z tym zaimkiem frazę „tak, ale…” i na tych 40 stronach wystąpi ona 80 razy? Jakie jest ryzyko, że osoba z którą pracujemy w tej sytuacji słyszy przede wszystkim własne myśli, pomysły i założenia?

22

Czas przeszły i okolicznik przyczyny „dlaczego” vs czas przyszły i czasowniki modalne

Jednym z ważnych ćwiczeń w czasie naszych sesji Development Center i treningów kompetencji są rozmowy przełożony-podwładny. Trwają one zwykle od 10 do 15 minut i dotyczą problemów, które najczęściej pojawiają się w codziennej pracy z zespołem tj. opóźnień, błędów, pretensji. Transkrypcja takiej rozmowy zajmuje ok. 3 – 4 stron. Podobnie jak w przypadku pytań od „czy” ponad 60% osób (przed szkoleniem) prowadzi takie spotkania w czasie przeszłym wykorzystując wielokrotnie okolicznik przyczyny „dlaczego?”. Dominują następujące wypowiedzi:

„Co się stało? Opowiedz konkretnie… dlaczego tak to zrobiłeś? Dlaczego nie przekazałeś tych informacji wcześniej? Dlaczego tak się zachowałeś? Co wtedy zrobił Tomek? Nie, tak nie było… w tej sytuacji musiałeś wiedzieć… Nie ja tego nie zrobiłem, ja nie wiedziałem, to Tomek nie powiedział, to on zabrałitd.

Jeżeli całe 15 minut rozmawiamy w czasie przeszłym bardzo trudno wypracować rozsądne rozwiązanie trudnej sytuacji. Musielibyśmy mówić istotnie więcej w czasie przyszłym i korzystać z czasowników modalnych np.

„Co możesz zrobić w tej sytuacji? Co chcesz zrobić w tej sytuacji? Co teraz zamierzasz? Będziemy teraz… Ja będę teraz… a więc podsumowując do końca miesiąca zrealizujesz zlecone zadanie, a ja w tym czasie znajdę możliwość na sfinansowanie Twojego projektu… ten dokument muszę skończyć do jutra do 15.00”

O czym rozmawiamy z naszymi pracownikami i współpracownikami, jeżeli niemal cały czas mówimy w czasie przeszłym, a mówienie o przyszłości ograniczamy do wydawania krótkich wytycznych i wskazówek – bo już nie mamy czasu na rozmawianie o pomysłach? Co powiedzą nam pracownicy, którzy na początku naszych rozmów będą czuli się oceniani i atakowani? Jak będzie wartość ich wyjaśnień i usprawiedliwiania siebie w tej sytuacji? W jakiś sposób zrealizujemy w terminie postawione nam cele i zadania jeżeli nie potrafimy używać słów: móc, chcieć, zamierzać?

33

Zdania zawsze prawdziwe A=A^~A=~A^Av~A

Zawsze możesz do mnie przyjść – drzwi mojego gabinetu są zawsze otwarte…, wiesz, biegu rzeki nie zatrzymasz… czasami niezwykle ważna jest stanowczość i determinacja – choć występują i takie sytuacje, w których niezwykle istotna jest ostrożność i zachowanie pewnego dystansu… musimy pamiętać o tym, że innowacje to podstawa naszego sukcesu, a innowacje to takie nowości, które są nowe i nie są jeszcze rozpowszechnione… musisz pamiętać o tym, że w pracy zespołu bardzo ważna jest komunikacja… bez komunikacji nie jest możliwa skuteczna współpraca w miłej atmosferze… warto szanować innych i grzecznie  się do nich odnosić wiesz… to bardzo pomaga i jeszcze powiem Ci, że… itd.”

Większość z nas określiłaby takie wypowiedzi jako pustosłowie, powtarzanie banałów, ględzenie, wpadanie w ton „ja-wyżej”. Jak Państwo myślą? Ilu z nas przytrafiają się takie wypowiedzi? I nie chodzi o krótkie dwa czy trzy wtrącenia. Mówimy tutaj o kilkuminutowych wielozdaniowych dobrych radach w stylu A jest ważne, ponieważ jest A, a nie-A prowadzi do kłopotów ponieważ jest nie-A. Ponad 50% z nas nie potrafi się powstrzymać przed takim mówieniem. Najczęściej tego nie kontrolujemy i nie zdajemy sobie sprawy jaką trudność sprawiamy innym

44

Liczba (Q*(c-kz))/((Q*(c-kz)-Ks)*EBIT/(EBIT-odsetki)=DLT

Galileusz powiedział, że matematyka jest alfabetem, za pomocą, którego Bóg opisał wszechświat. Liczby pomagają nam najczęściej odnaleźć się w rzeczywistości – ukonkretniają i urealniają nasze cele i problemy. Nie brakuje nam nie wiadomo jakiej marży do końca miesiąca – wiemy, że potrzebujemy jeszcze 2,200,000 zł. Ta liczba doprecyzowuje i dookreśla zakres naszych działań i możliwości. W jaki sposób będzie zarządzał swoim pionem/działem/departamentem menedżer, który w czasie 8h sesji Development Center, w której konieczne było wielokrotne liczenie i kalkulowanie, jedynie 4 razy w swoich wypowiedziach i zapisach użył liczebników? Co w sytuacji, kiedy w tym, co powiedział i zapisał przeważają zaimki nieokreślone takie jak: ktoś, coś, jakiś, gdzieś, kiedyś lub przysłówki i wyrażenia: więcej, mniej, trochę i troszeczkę, w pewnym stopniu? Jakie będę konsekwencje podejmowanych przez niego decyzji?

55

„Nie”, „niestety” i „jeżeli”

Czasami zdarza się, że pracujemy z osobami, które zajmują się prostą obsługą klienta. Ich rozmowy trwają zwykle od 2 do 5 minut. Jeżeli pracownicy Ci nie zostaną przygotowani do rozmawiania z dużą ilością osób w sytuacji, kiedy trzeba radzić sobie z trudnymi problemami i konfliktami można usłyszeć następujące wypowiedzi:

Nie niestety, nie mogę tego zrobić, to jest nie możliwe w naszym systemie… jeżeli byłby Pan/byłaby Pani to wtedy… jednak ponieważ Pan/Pani nie jest… to zgodnie z obowiązującymi procedurami nie jestem w stanie…, niestety nie potrafię odpowiedzieć na to pytanie… jeżeli chciałbym Pan/Pani to wtedy, jednak jeżeli obowiązują Pana/Panią regulacje „Z” to nie będzie możliwe… to nie jest w zakresie moich obowiązków… nie mam dostępu do tych informacji… już Panu/Pani mówiłem/am, że niestety nie…”

Liderzy mówienia „nie”, „niestety” i „jeżeli” w nagranych przez nas rozmowach potrafią użyć tych słów kilkadziesiąt razy w ciągu kilku minut (np. 2 rozmowy po 3 minuty: 21 „nie”, 18 „niestety”, 12 „jeżeli”). Pozostałe osoby, bez przygotowania, radzą sobie niewiele lepiej. Jeżeli masz w ręku wyłącznie młotek, wszystko przypomina gwóźdź. Jeżeli nie potrafisz nazywać potrzeb i emocji rozmówcy, jeżeli nie potrafisz mówić w czasie przyszłym o tym co możesz, zamierzać i co zrobisz… „nie”, „niestety” i „jeżeli” będzie rozsądnym rozwiązaniem, a czasami jedynym wyjściem z trudnej sytuacji.

Komentarze do Państwa wypowiedzi w raportach indywidualnych oraz przekazywane w czasie treningów wskazówki komunikacyjne mają najczęściej odniesienie do następujących dziedzin wiedzy i nauki o języku. Tutaj chcemy wymienić jedynie najważniejsze z nich.

A. Antropologia i początki rozwoju mowy

Człowiekowate - 99% rozwoju bez języka

Przyjmuje się, że język jaki znamy, tj. oparty na składni, powstał ok. 45000 lat temu wraz z pojawieniem się nowego gatunku Homo Sapiens. Przy 6 mln lat rozwoju hominidów mówienie jest czymś naprawdę nowym (to poniżej 1% czasu rozwoju człowiekowatych). Matematyczny model dynamiki ewolucyjnego rozwoju języka (Nowak, Komarova) pokazał, że przejście z proto-języka, w którym nie było jeszcze części mowy stało się opłacalne gdy słownik człowiekowatych przekroczył 400 elementów (ze składnią przy tej wielkości słownika mówi się szybciej i bardziej precyzyjnie). Fascynują nas właśnie takie badania i analizy – wiedza dotycząca początków mowy pomaga nam zrozumieć to, z czym pracujemy na co dzień. Możemy np. postawić pytanie – jakie było pierwotne zastosowanie aktów mowy – czy ważniejsze było działanie i współdziałanie, czy może tworzenie prawdziwych i rzetelnych reprezentacji na temat świata. Z tym dylematem pracujemy niemal w każdym raporcie – a uczestnicy naszych szkoleń dzielą się na tych, którzy traktują swój język jak użyteczne narzędzie do działania i tych, bardziej upartych którzy dużo większe znaczenie przywiązują do możliwego dzięki językowi opisowi świata.

B. Badania neurolingwistyczne

Jak wytłumaczyć fakt, że mysz z wszczepionym genem FOXP2 skuteczniej radzi sobie z poznawaniem nowego labiryntu? Jakie znaczenie mają dla języka podwyższone zdolności powtarzania tych samych procedur i nawyków? Czy jest możliwa utrata czytania, ale nie pisania i czy można stracić mówienie czasownikami i zachować posługiwanie się rzeczownikami. Odpowiedzi na te pytania mogą być zaskakujące.

  1. FOXP2 – to gen odkryty w 7 chromosomie człowieka, którego brak odziedziczony zgodnie z prawami Mendla, powoduje zaburzenia językowe (SLI) – szczególnie w aspekcie posługiwania się gramatyką, która jest zbiorem reguł i rutyn językowych.
  2. Tak, w wyniku udaru można utracić zdolność czytania i zachować zdolność pisania.
  3. Tak, można również mieć poważne trudności w mówieniu czasownikami i dużo dużo mniejsze w posługiwaniu się rzeczownikami.

FOXP2 to gen człowieka odpowiedzialny za kompetencję językową, szczególnie w zakresie gramatyki, która jest zbiorem reguł, rutyn i schematów.

Wiedza z tego zakresu pomaga nam zrozumieć, z czym mogą wiązać się małe specyficzne błędy w mówieniu i pisaniu. Jakie znaczenie dla codziennej organizacji pracy mogą mieć istotne agramatyzmy i paragramatyzmy.

C. Rozwój języka małego dziecka

To szczególnie fascynujący obszar wiedzy ponieważ mówi nie tylko o rozwoju języka, ale także o rozwoju całego człowieka. Z naszej perspektywy dwa zagadnienia wydają się szczególnie interesujące:

Rozpad „holofraz” małego dziecka np. holofrazy „Buty!” na strukturę predykatywno-argumentową i wszystkie części mowy oraz formy fleksyjne tj. w tym wypadku:

„Mamo załóż mi proszę buty, bo bardzo chciałbym wyjść teraz na podwórko i pobiegać z innymi dziećmi. Słyszę je przez okno… jest otwarte, nie zauważyłaś?”.

W analizowanych przez nas transkryptach rozmów i wypowiedzi dostrzegamy różny poziom rozpadu – tylko część z nas potrafi płynnie posługiwać się złożonymi pojęciami abstrakcyjnymi, a jeszcze mniej zdaje sobie sprawę z ich ograniczeń i błędów, w które wpadamy, jeżeli je absolutyzujemy.

Rozwój teorii umysłu innych osób. Przeprowadźmy krótki test fałszywych przekonań. Do pokoju zapraszamy dwójkę dzieci. Kiedy są razem chowamy zabawkę do szafy. Teraz prosimy jedno z dzieci o wyjście z pokoju. Kiedy dziecko zamknie za sobą drzwi, wyjmujemy zabawkę z szafy i ukrywamy ją w biurku. Teraz pytamy dziecko, które widziało co robimy (i które jest badane), gdzie jego/jej kolega/koleżanka będzie szukał zabawki, kiedy ponownie zaprosimy go do pokoju. Dzieci, które odpowiedzą, że będzie jej szukał/szukała w biurku nie mają TEORII UMYSŁU INNEJ OSOBY. Takie odpowiedzi klasyfikujemy jako autystyczne. Jaki jest świat osoby, które nie potrafi przyjmować perspektywy innych? W jakim świecie żyje? Czym będzie w tej sytuacji empatia? Choć może to zabrzmieć paradoksalnie wielu z nas ma poważne trudności z decentracją (co nie oznacza oczywiście, że nie rozwiążemy testu fałszywych przekonań) – zdarza się, że nie potrafimy wczuć się w naszych klientów i naszych pracowników – często mówimy swoje i do siebie.

D. Psycholingwistyka

Z perspektywy naszej pracy istotne są:

Listy wyrażeń i wyrazów pierwotnych tj. takich, które powtarzają się we wszystkich językach świata. Ciekawe w tym kontekście może być ustalenie Swadesha, że możemy wyróżnić listę 100 takich słów, ale już nie 200, ponieważ w części języków nie będą one miały swoich odpowiedników,

Banki mowy i listy frekwencyjne współczesnej polszczyzny, w których możemy zweryfikować częstość występowania poszczególnych słów,

Teorie i badania z zakresu gramatyki generatywno-transformacyjnej (Gramatyki Uniwersalnej) opisujące funkcje i znaczenie poszczególnych części mowy oraz form fleksyjnych,

Teoria aktów mowy sformułowana przez Johna Austina i rozwijana przez Johna Searle. W niej znajdujemy zestawienia i listy czasowników performatywnych tj. wyróżniających w naszej komunikacji takie wypowiedzi jak: informowanie, zaprzeczanie, pytanie, rozkazywanie, proszenie, obiecywanie, gratulowanie, grożenie, przepraszanie, dziękowanie, mianowanie, ogłaszanie itd. Przygotowywane przez nas analizy wypowiedzi sa pełne tego typu zachowań. I ma tutaj oczywiście znaczenie czy rozmowa z zespołem odbywa się poprzez takie czasowniki performatywne jak: pytania, przekazywanie informacji czy też na przemian prośby, groźby i zastraszanie. Bardzo wielu menedżerów w ograniczony sposób korzysta z zadawania pytań i parafrazowania wypowiedzi swoich pracowników i współpracowników.

Metody analizy słów-kluczy. Np. Istotna nadreprezentacja wyrażeń: zawsze, nigdy, trzeba, powinno się, nie wolno, wszyscy, nikt, całkowicie, absolutnie, bez wątpienia zgodnie z badaniami Suitberta Ertela świadczy o podwyższonym lub wysokim poziomie dogmatyzmu. A każdy z nas wie jak trudno jest pracować z ludźmi, którzy sa nieomylni i wszystko wiedzą lepiej.

Teorie i metody z zakresu analizy dyskursu i narracji.

E. Filozofia

Nasi ulubieni autorzy to: Wittgenstein I, Wittgenstein II, Gadamer, Chomsky, Popper, Khun, Buber, Levinas.

A słowa się po niebie włóczą i łajdaczą – I udają, że znaczą coś więcej, niż znaczą!…

B. Leśmian
Czytaj dalej

Doradztwo

Rynki to rozmowy

Doradztwo

motywacja i lojalność, trendy, segmenty, menedżerowie, systemy

Ocena szans rozwojowych

Jako agencja strategiczna rozpoczynamy współpracę doradczą od określenia najważniejszych dla Państwa firmy szans rozwojowych. Najczęściej posługujemy się schematem dzielącym możliwości rozwoju na trzy zasadnicze wiązki działań:

  1. Wzrost poprzez intensyfikację: a. strategia penetracji rynku, b. strategia rozwoju rynku, c. strategia rozwoju produktu,
  2. Wzrost poprzez integrację tj. alianse i akwizycje: a. pionowe: dostawcy, dystrybutorzy; b. horyzontalne: konkurencja,
  3. Wzrost poprzez dywersyfikację: nowe produkty dla nowych rynków.

Wszystkie realizowane przez nas działania doradcze odbywają się w kontekście konkretnych możliwości rozwoju – budując strategię komunikacji z rynkiem, strategię personalną czy rekomendując menedżerów na najwyższe stanowiska w firmie, musimy wiedzieć, co w danym momencie jest dla Państwa najważniejsze.

"Rynki to rozmowy"(The Cluetrain Manifesto) – w każdej strategii rozwoju kluczowe znaczenie ma to, co i jak mówimy do naszych Klientów i partnerów  biznesowych.
Logika działania

Ważnym krokiem w czasie naszych warsztatów strategicznych jest nazwanie logiki działania przedsiębiorstwa oraz jego poszczególnych jednostek biznesowych. Odwołując się do modeli przywództwa wyróżniamy 5 orientacji firmy na rynek:

  1. Orientację produkcyjną, w której najważniejsza jest wysoka dostępność produktów i usług oraz ich niska cena,
  2. Orientację produktową, w której akcent położony jest na wysoką jakość, użyteczność i innowacyjność oferowanych rozwiązań,
  3. Orientację sprzedażową, która opiera się przede wszystkim na sieci relacji biznesowych oraz kompetencjach sił handlowych,
  4. Orientację marketingową, w której strategicznym punktem odniesienia stają się potrzeby i emocje Klientów,
  5. Orientację holistyczną, w której „wszystko ma znaczenie”, a 5 czynników pozwala przewidzieć losy firmy tj.:
    • motywacja i lojalność pracowników,
    • sprzyjające trendy i kalendarz zdarzeń na rynku,
    • właściwie dobrane terytoria/segmenty rywalizacji,
    • kompetencje i mądrość menedżerów,
    • użyteczność i przejrzystość systemów i regulacji formalnych.

Jeżeli analizując sytuację widzimy, że niewiele czynników przemawia za powodzeniem firmy lub danej jednostki biznesowej pomagamy w jej restrukturyzacji. Działając wbrew ludziom, w niewłaściwym miejscu i czasie, bez odwzorowania rynku i w chaosie nie sposób wygrać ze sprytną, zjednoczoną i efektywnie zorganizowaną konkurencją.

Ustalenie aktualnej logiki funkcjonowania firmy warunkuje naszym zdaniem właściwy dobór metod i narzędzi zmiany.

Umiejętność decentracji tj. wyjścia poza własne potrzeby, myśli i dążenia jest warunkiem zrozumienia strategicznych dla firmy społeczności i szans rynkowych.

Formułując pierwsze założenia filozofii języka Ludwig Wittgenstein stworzył pojęcie „formy logicznej”. Analizując to, co i jak mówimy pisał: „Płyta gramofonowa, myśl muzyczna, zapis nutowy, fale akustyczne – wszystko to pozostaje do siebie w stosunku odwzorowania, jaki zachodzi między językiem a światem. Wszystkim im wspólna jest budowa logiczna”. Celem naszych działań doradczych jest przede wszystkim synchronizacja firmy z jej rynkiem, tak aby produkty, usługi, kompetencje pracowników, kultura organizacyjna oraz strategia rozwoju i komunikacji były odwzorowaniem rynku oraz myśli i potrzeb Klientów. Odwołując się do w/w cytatu pytaniem strategicznym będzie w tej sytuacji, czy już dziś jesteśmy gotowi do zaprojektowania rozwiązań, których nasi Klienci będą oczekiwali za rok, dwa lub w perspektywie kilku kolejnych lat.

Przykładowe odwzorowanie rynku zgodnie z modelem Whitefox (wybrane elementy strategiczne):

Dynamika konkurencji i strategie rywalizacji

Przechodząc do analizy konkurencji i formułowania strategii działania posługujemy się najczęściej modelem spotkania armii na polu bitwy. Każdy z konkurentów wystawia do rywalizacji jednostki o zróżnicowanej charakterystyce. Inną pozycję w szeregu będzie miał produkt flagowy, który pozwala utrzymać strategiczne miejsce w kluczowych kanałach dystrybucji, a inną produkt, który na chwilę obecną jest jedynie przyczółkiem na danym rynku lub w danej kategorii czy linii produktowej. Prawidłowe odwzorowanie ustawienia konkurencji i jej strategicznych jednostek biznesowych umożliwia podejmowanie niezwykle precyzyjnych i skutecznych działań taktycznych. W czasie naszych warsztatów strategicznych uczymy rozpoznawania 9 terytoriów rywalizacji oraz ćwiczymy i projektujemy kilkadziesiąt manewrów taktycznych takich jak m.in.: obrona pozycyjna, obrona przez oskrzydlenie, obrona poprzez atak wyprzedzający, obrona przez kontrofensywę, obrona mobilna, odwrót strategiczny, atak frontalny, atak na skrzydła,, atak okrążający, atak omijający, atak partyzancki.

Brak precyzyjnego odwzorowania ustawienia konkurencji i jej strategicznych jednostek biznesowych, a także aktualnie realizowanych manewrów taktycznych naraża na ogromne ryzyko nasze najlepsze pomysły i inwestycje.
Rezultaty projektowe działań doradczych Whitefox:
  • Strategie rozwoju i komunikacji: analizy i dekompozycje rynku (segmenty, nisze, luki), dekompozycje produktowe i technologiczne (analizy R&D), plany taktyczne w zakresie wdrożenia nowego produktu lub zmiany wizerunku marki, brief-y komunikacyjne, strategie rozwoju i rywalizacji,
  • Strategie personalne: dokumenty strategiczne w zakresie zarządzania ludźmi obejmujące rozwiązania dotyczące: opisów stanowisk pracy i ścieżek kariery, rekrutacji, wdrożenia do pracy, szkolenia i rozwoju, oceny okresowej, motywowania, awansowania i zarządzania talentami, zakończenia współpracy i zwalniania,
  • Modele kompetencji: katalogi kompetencji, macierze profili kompetencyjnych dopasowane do aktualnej strategii firmy, skale do oceny okresowej dla kompetencji miękkich i twardych (umiejętności techniczne, obsługa narzędzi, maszyn i technologii), pytania i skale oceny dla wywiadu rekrutacyjnego,
  • Wdrożenie HRM: pełne wdrożenie platformy Whitefox app umożliwia elektronizację wszystkich kluczowych procesów personalnych (por. strategie personalne),
  • Assessment Center: rekomendacje w formie raportów zbiorczych i/lub indywidualnych dotyczące kandydatów ubiegających się o strategiczne, dla firm naszych Klientów, funkcje i stanowiska (menedżerowie, dyrektorzy, zarząd). Whitefox nigdy nie prowadził działań head huntingowych, nie robi tego i nie będzie tego robił – na zaproszenie naszych klientów uczestniczymy w rekrutacjach na wyższe stanowiska jedynie w roli zewnętrznych względem agencji rekrutacyjnej asesorów. W trakcie realizowanego przez nas Assessment Center wykorzystujemy wyłącznie własne narzędzia oceny.
  • Development Center: raporty indywidualne Whitefox zawierające analizę logiki wypowiedzi oraz analizę ekspresji mimicznych wraz z szczegółowymi wskazówkami rozwojowymi w zakresie form językowych oraz sposobów pracy z utrudniającymi funkcjonowanie schematami ekspresji emocjonalnej. Raporty Whitefox z sesji DC przekazywane są wyłącznie osobom, uczestniczącym w danym programie rozwojowym w czasie sesji informacji zwrotnej - nigdy nie przekazujemy ich przełożonym.
  • Ocena okresowa: procedury i regulaminy oceny okresowej, skale obserwacyjne i instrukcje pracy z formularzem oceny, komunikaty informujące o zakresie i przebiegu procesu oceniania,
  • Ocena 360: profil i schemat oceny 360, procedury i regulaminy związaną z taką oceną, skale obserwacyjne i instrukcje dla poszczególnych grup osób oceniających, szablony i wzory komunikatów o zakresie i przebiegu oceny,
  • Pakiet ćwiczeń AC/DC: dedykowany dla firmy i dostosowany do kontekstu jej funkcjonowania katalog ćwiczeń AC/DC złożony z następujących elementów: koszyk zadań umożliwiający przygotowywanie różnych wersji tego ćwiczenia, ćwiczenie symulacyjne x 2, dyskusje grupowe x 2, ćwiczenie negocjacyjne x 2 , ćwiczenie rozmowa z zespołem x 2, ćwiczenie przełożony - podwładny x 6, ćwiczenie rozmowa z klientem x 4, ćwiczenie prezentacja, ćwiczenia kreatywne x 4, wywiad behawioralny z zakresu organizacji pracy własnej i rozwoju zawodowego. Wszystkie ćwiczenia i wywiad przygotowujemy w odniesieniu do norm uzyskanych dla klasycznych ćwiczeń AC/DC Whitefox (próba badawcza: 3000 transkrypcji w/w ćwiczeń). Przygotowane ćwiczenie umożliwiają wykonanie rzetelnej analizy wypowiedzi oraz schematów ekspresji mimicznej.
  • Testy kompetencji: Testy przygotowano zgodnie z systemem kodowania wypowiedzi Whitefox. Zadaniem osoby badanej jest najczęściej wybór odpowiednich form językowych dla opisanych w testach sytuacji zawodowych. Nasze testy wykorzystujemy jako ćwiczenie uzupełniające w czasie sesji Development Center.

W celu uzyskania dedykowanej dla Państwa firmy oferty z opisanych powyżej zakresów doradztwa prosimy o kontakt telefoniczny (58 739 63 31) lub mailowy (biuro@whitefox.pl).

Czytaj dalej

Szkolenia i rozwój

Program rozwoju menedżerów

Szkolenia i rozwój

modele rozwoju człowieka dorosłego, stadia i kryzysy

12 wątków tematycznych

Whitefox realizuje 12 szkoleń podstawowych. Każde z nich jest dla nas wątkiem tematycznym, który swoim zakresem obejmuje szeroką i zróżnicowaną wiedzę, umiejętności i technologie z danego obszaru. Dla każdego z tematów dobraliśmy metody i ćwiczenia, których skuteczność została rzetelnie zweryfikowana w badaniach empirycznych i praktyce biznesowej. Wybieramy tylko te rozwiązania, których rezultaty można policzyć i precyzyjnie skwantyfikować.

System kodowania wypowiedzi oraz system kodowania ekspresji twarzy „przekłada myśli i emocje naszych Klientów na matematykę”, która zmienia ich rozumienie siebie, innych i świata, w którym realizują swój biznes.
Uważność i precyzja

Obietnicą, którą Państwu składamy jest utrzymanie, we wszystkich naszych działaniach rozwojowych, maksymalnej precyzji i uważności. Naszym zdaniem większość ludzi dorosłych zmienia swoje przekonania, postawy i zachowania w sytuacji, gdy skutkiem przyjmowanej logiki działania są straty, niepowodzenia i problemy. Powiązanie stylu działania, z jego nieodłącznymi konsekwencjami wymaga jednak precyzyjnej i skwantyfikowanej informacji zwrotnej. W innym wypadku, nie jest jasne, co z czego wynika.

„Liczymy słowa, wyrażenia i konstrukcje gramatyczne, liczymy ruchy mięśni twarzy” – wiedza, którą czerpiemy z tego doświadczenia, pomaga naszym Klientom osiągać ważne dla nich cele rozwojowe i biznesowe.
Programy rozwojowe

Naszą podstawową formą działalności jest realizacja złożonych programów rozwojowych. Współpracę rozpoczynamy od określenia profilu kompetencji, który będzie weryfikowany i rozwijany w czasie programu. Następnie wykonujemy sesje Development Center, aby każdemu z uczestników przygotować raport indywidualny z zapisem kluczowych form wypowiedzi i preferowanych reakcji emocjonalnych. Po zakończeniu sesji informacji zwrotnych przechodzimy do treningu zachowań. Raporty indywidualne przekazujemy wyłącznie osobom, których one dotyczą. Raport zbiorczy ma charakter anonimowy i uniemożliwia identyfikację poszczególnych pracowników.

Poniżej przedstawiamy jeden z wykorzystywanych przez nas schematów rozwojowych. Przedmiotem doskonalenia mogą być dowolne umiejętności z 12 wiązek tematycznych. W sytuacji kiedy grupa badana działa w wyjątkowym kontekście, który uniemożliwia zastosowanie standardowych skal i ćwiczeń Whitefox, cały program i wszystkie narzędzia dostosowujemy do specyfiki działania poszczególnych osób.

Przykładowy schemat programu rozwojowego Whitefox:

Od parafrazy do mechaniki macierzowej Heisenberga

W czasie realizowanych działań rozwojowych uczmy rzeczy najprostszych, takich jak zadawanie pytań otwartych czy parafrazowanie wypowiedzi rozmówcy. Umiejętności te, choć technicznie nikomu nie sprawiają żadnej trudności (każdy potrafi zadać pytanie od słów: co, jak, kiedy, gdzie i niemal każdy potrafi powtórzyć to, co przed chwilą usłyszał), w praktyce wymagają szczególnej uważności i treningu. Aby uporać się z umysłem, który „za dużo myśli” lub „za dużo pracuje” zmuszeni jesteśmy odwoływać się do modeli, teorii i abstrakcji.

Wyjście poza to, co przyjmujemy za pewnik i oczywistość buduje motywację do słuchania i poznawania.

Mechanika macierzowa Heisenberga została na początku przez wielu odrzucona – zakładała coś niepokojącego – coś, co przekraczało wyobraźnię – coś co burzyło fundamenty. Co oznacza rzeczywistości, w której nie istnieje „miejsce” jakie potrafimy sobie uzmysłowić? Czym „jest” świat, do którego dostajemy się za pomocą liczb i równań? Jak może „nie być” czegoś tak oczywistego jak przestrzeń 3D, która przenika niemal każde pojęcie, którego używamy?

Część uczestników naszych szkoleń nie przestanie nieustannie mówić i przerywać innym lub uparcie milczeć lub kontrolować wszystkiego dookoła, dopóki nie rozprawi się ze swoimi podstawowymi założeniami. Whitefox specjalizuje się w pracy z osobami, które zbyt dużo wiedzą lub zbyt dużo pracują, choć niekoniecznie oczywiście martwią się ustaleniami Heisenberga.

W celu uzyskania dedykowanej dla Państwa firmy oferty dotyczącej szkoleń lub programów rozwojowych prosimy o kontakt telefoniczny (58 739 63 31) lub mailowy (biuro@whitefox.pl).

Czytaj dalej

Centrum terapeutyczne

Rozmowy online

Centrum terapeutyczne

Terapia narracyjna, terapia skoncentrowana na rozwiązaniach

Kiedy ktoś zwraca się do nas po indywidualną pomoc rozpoczyna najczęściej od przedstawienia krótszych lub dłuższych opowieści, które wiążą się dla niego z lękiem, smutkiem, wyczerpaniem lub złością. W czasie rozmów poznajemy szczegółowo kolejne zdarzenia, bohaterów i konsekwencje tych historii. Wiele z tych opowiadań, w sytuacjach kryzysowych, kończy się formułowaniem następujących ocen:

  1. Jestem do niczego. Jak mogłem/mogłam doprowadzić do takiej sytuacji. Jeśli pozwoliłem/pozwoliłam, aby coś takiego się stało musi być ze mną coś nie tak. Zepsułem/Zepsułam wszystko!
  2. Nie poradzę sobie. To,  co chciałbym/chciałabym lub muszę zrealizować jest ponad moje siły. Moja historia w tym obszarze to wyłącznie ciąg porażek i błędów. Nic mi już nie pomoże! Nadzieja to jedynie oszukiwanie siebie.
  3. Nie zasługuję na: szacunek, przyjaźń, miłość.
  4. Jestem złym człowiekiem. To, co zrobiłem/zrobiłam świadczy o tym, że myślę wyłącznie o sobie. Jestem nic nie wartym/wartą egoistą/egoistką!
  5. Moje życie jest żałosne! Powinienem/powinnam być najbardziej samotnym człowiekiem na świecie.
  6. Świat jest wrogim miejscem w którym każdy myśli tylko o sobie. Też będę tak robił/robiła.

Czasami wypowiadamy to wszystko wprost. Czasami tak myślimy i nie mówimy o tym innym. Zdarza się też, że tylko niejasno rozpoznajemy, że żyjemy w więzieniu zbudowanym z własnych ocen i strachów. Przemijamy zamknięci w naszych oskarżeniach. Zaklęci w żabę ograniczamy marzenia. Sami siebie sądzimy, sami siebie skazujemy, sami sobie wymierzamy karę samotności i wewnętrznej pogardy lub decydujemy się na życie w świecie, w którym najważniejszym doświadczeniem jest samotność

Na szczęście tak bywa tylko w sytuacjach kryzysowych. Nie jest to czas łatwy, ani bezpieczny. Kiedy cierpimy, boimy się, złościmy, przeżywamy osamotnienie nasze historie układają się w złe bajki i mity, które chciałyby nas przerobić na swoich bohaterów.

Rozbicie tych ciemnych historii zaczyna się często od zadania pytań, które pozwalają zobaczyć, że to na czym skupiła się nasza pamięć i uwaga to jedynie wycinki rzeczywistości tendencyjnie ułożone w złą opowieść. Z opisu ubogiego i rozrzedzonego przechodzimy do opowiadania bogatego i złożonego. Nazywamy nasze trudności, aby móc uwolnić się od ich wpływu. Przytaczane są inne pomijane fakty i zdarzenia. Pojawiają się nowi bohaterowie, którzy do tej pory milczeli lub byli niezauważeni. Historia opowiadana jest raz jeszcze – od nowa – uzupełniona o dobre relacje, w których mówimy i myślimy o powodzeniu, o radzeniu sobie, o własnej kompetencji i wartości, o szacunku do siebie, o radości, o przyjaźni, o pięknie, o miłości.


W sprawach dotyczących terapii prosimy o kontakt z Aleksandrą Miniatorską (tel. 508 608 217) Skype call

Czytaj dalej

Wdrożenie HRM

Procesy personalne

Platforma HRM

opisy stanowisk, rekrutacja i selekcja, wdrożenie, szkolenia, ocena

Whitefox app to nasza autorska platforma internetowa wspierająca rozwój kompetencji pracowników. System nie spełni Twoich oczekiwań i rozczaruje Cię jeżeli:

  • Chciałbyś/Chciałabyś zdobyć ukrytą wiedzę psychologiczną, dzięki której będziesz wiedział/wiedziała kogo zwolnić lub zdegradować (ludzie będą bali się Ciebie i każdego systemu, z którego będziesz korzystał/korzystała, wszystkie oceny i wyniki będą zakłamane),
  • Myślisz, że szczegółowe, systemowe uporządkowanie kwalifikacji i kompetencji oraz ich rzetelna systematyczna ocena przełożą się na wyniki Twoich pracowników i Twojej firmy (część bardziej efektywnych pracowników zmuszonych do uczestnictwa w takim projekcie sfrustruje się i go porzuci),
  • Chcesz zbudować system ocen i punktów, który wzmocni rywalizację pomiędzy Twoimi pracownikami i zwiększy ich motywację do rozwoju i osiągania kolejnych jeszcze wyższych rezultatów biznesowych (nasilisz konflikty i nieporozumienia, zepsujesz współpracę wielu ludzi, która dziś odbywa się bez problemów).

Nie możemy więc zagwarantować Ci, że zdobędziesz wyjątkową wiedzę psychologiczną o pracownikach, zbudujesz obiektywny i sprawiedliwy system oceny, czy wzmocnisz wyścig o premię i awanse, nawet jeżeli niektóre z tych efektów będą przypadkiem wynikiem wdrożenia lub wykorzystania naszego systemu.

Proponujemy Ci, abyś  swoją uwagę poświęcił/poświęciła zupełnie innej kwestii tj. skoncentrował/skoncentrowała się na realnej zmianie postaw i zachowań Twoich pracowników. W praktyce oznacza to, że:

  1. Osoby działające na szkodę współpracowników i organizacji, manipulujące i rozbijające zespół/zespoły pomyślą o odejściu z Twojej firmy.
  2. Osoby bierne, oczekujące wskazówek i ponagleń, niezorganizowane i nieodpowiedzialne przestaną robić fochy i głupoty. Zaangażują się w zmianę swoich kłopotliwych nawyków i przyzwyczajeń. Staną się bardziej samodzielni, zdeterminowani, konsekwentni i uporządkowani.
  3. Osoby nieznoszące sprzeciwu, wywierające presję, krzyczące i panikujące złagodnieją, kiedy trzeba – będą potrafiły odpuścić, zmienią swój styl rozmawiania z innymi, przestaną powodować konflikty, wartościowi pracownicy przestaną odchodzić z ich powodu.
  4. Osoby mądre i skuteczne, ale dystansujące się i zagubione w końcu zdecydują na czym im zależy, co konkretnie chcą robić i będą to robić.

Taka zmiana jest możliwa tylko dzięki dedykowanej informacji zwrotnej. Najszybciej rozwijamy się dzięki uwagom i sugestiom, jakie otrzymujemy od naszych współpracowników, przełożonych, podwładnych, rodziców, dzieci i małżonków. Nawet jeżeli mówimy, że „nas to nie rusza” – to jeżeli oni wszyscy zaczynają powtarzać to samo lub prawie to samo tylko nieliczni z nas pozostają niewzruszeni. Większość mówi sobie – „muszę coś zmienić”. Inni cenią sobie, że umiem, potrafię i mogę A, B i C, ale jak widać bardzo przeszkadza im, że…

Często brak zmiany i motywacji do rozwoju wynika z braku informacji zwrotnej lub z powodu tego, że informacja ta jest: niepełna, niekonkretna lub płynie wciąż z jednego i tego samego źródła (np. od przełożonego, który ma opinię furiata)

Whitefox app to platforma, w której wszystkie procesy zostały zoptymalizowane w taki sposób, aby zmaksymalizować wartość informacji zwrotnej, jaką otrzymuje użytkownik systemu np.:

  • Pracownik uczestniczący w ocenie okresowej porównuje swoje oceny i wrażenia z ocenami i wrażeniami menedżera, po czym omawia ewentualne różnice w trakcie indywidualnego spotkania.
  • Menedżer uczestniczący w badaniu 360 otrzymuje ustrukturyzowany feedback z perspektywy wielu osób: przełożonego, współpracowników, podwładnych, klientów. Wszyscy oni mają możliwość odniesienia się w sposób anonimowy do konkretnych zachowań, decyzji i sposobu funkcjonowania ocenianego pracownika.
  • Handlowiec lub kierownik rozwiązujący test kompetencji zdiagnozuje i może zweryfikować swój sposób myślenia, dominującą logikę działania i najczęstsze schematy podejmowania decyzji w takich obszarach jak np.: praca z klientem, organizacja pracy własnej, kierowanie zespołem, zarządzanie.
  • Osoby planujące szkolenia monitorują efektywność prowadzonych działań rozwojowych oraz przeprowadzają ankietowe badania opinii i wrażeń pracowników. Na podstawie raportów mogą trafniej wybierać dostawców planowanych szkoleń i warsztatów.
  • Osoby podejmujące decyzje personalne dotyczące zatrudniania, rozwoju, awansów oraz wynagrodzeń otrzymują raporty zbiorcze, na podstawie których mogą ocenić trafność swoich decyzji z punktu widzenia utrzymania w firmie kluczowych kompetencji i kwalifikacji technicznych.

Dlatego ryzykujemy stwierdzenie, że ten system zmienia ludzi – nie dlatego, że zawiera niezwykle wytyczne psychologiczne, że porządkuje i systematyzuje, że służy do porównywania się z innymi. Zmienia dlatego, że umożliwia im zobaczenie siebie samych: swoich decyzji i działań z perspektywy WIELU INNYCH, którzy mają możliwość wypowiedzenia się w bardzo konkretnych kwestiach.

Czytaj dalej

Pakiet ćwiczeń AC/DC

Psychologia języka

Pakiet ćwiczeń AC/DC

narracja i paradygmaty, rachunek zdań, części mowy, formy fleksyjne

Kiedy ktoś zwraca się do nas po indywidualną pomoc rozpoczyna najczęściej od przedstawienia krótszych lub dłuższych opowieści, które wiążą się dla niego z lękiem, smutkiem, wyczerpaniem lub złością. W czasie rozmów poznajemy szczegółowo kolejne zdarzenia, bohaterów i konsekwencje tych historii. Wiele z tych opowiadań, w sytuacjach kryzysowych, kończy się formułowaniem następujących ocen:

  1. Jestem do niczego. Jak mogłem/mogłam doprowadzić do takiej sytuacji. Jeśli pozwoliłem/pozwoliłam, aby coś takiego się stało musi być ze mną coś nie tak. Zepsułem/Zepsułam wszystko!
  2. Nie poradzę sobie. To,  co chciałbym/chciałabym lub muszę zrealizować jest ponad moje siły. Moja historia w tym obszarze to wyłącznie ciąg porażek i błędów. Nic mi już nie pomoże! Nadzieja to jedynie oszukiwanie siebie.
  3. Nie zasługuję na: szacunek, przyjaźń, miłość.
  4. Jestem złym człowiekiem. To, co zrobiłem/zrobiłam świadczy o tym, że myślę wyłącznie o sobie. Jestem nic nie wartym/wartą egoistą/egoistką!
  5. Moje życie jest żałosne! Powinienem/powinnam być najbardziej samotnym człowiekiem na świecie.
  6. Świat jest wrogim miejscem w którym każdy myśli tylko o sobie. Też będę tak robił/robiła.

Czasami wypowiadamy to wszystko wprost. Czasami tak myślimy i nie mówimy o tym innym. Zdarza się też, że tylko niejasno rozpoznajemy, że żyjemy w więzieniu zbudowanym z własnych ocen i strachów. Przemijamy zamknięci w naszych oskarżeniach. Zaklęci w żabę ograniczamy marzenia. Sami siebie sądzimy, sami siebie skazujemy, sami sobie wymierzamy karę samotności i wewnętrznej pogardy lub decydujemy się na życie w świecie, w którym najważniejszym doświadczeniem jest samotność

Na szczęście tak bywa tylko w sytuacjach kryzysowych. Nie jest to czas łatwy, ani bezpieczny. Kiedy cierpimy, boimy się, złościmy, przeżywamy osamotnienie nasze historie układają się w złe bajki i mity, które chciałyby nas przerobić na swoich bohaterów.

Rozbicie tych ciemnych historii zaczyna się często od zadania pytań, które pozwalają zobaczyć, że to na czym skupiła się nasza pamięć i uwaga to jedynie wycinki rzeczywistości tendencyjnie ułożone w złą opowieść. Z opisu ubogiego i rozrzedzonego przechodzimy do opowiadania bogatego i złożonego. Nazywamy nasze trudności, aby móc uwolnić się od ich wpływu. Przytaczane są inne pomijane fakty i zdarzenia. Pojawiają się nowi bohaterowie, którzy do tej pory milczeli lub byli niezauważeni. Historia opowiadana jest raz jeszcze – od nowa – uzupełniona o dobre relacje, w których mówimy i myślimy o powodzeniu, o radzeniu sobie, o własnej kompetencji i wartości, o szacunku do siebie, o radości, o przyjaźni, o pięknie, o miłości.

Czytaj dalej

Ocena 360

Psychologia języka

Ocena 360

narracja i paradygmaty, rachunek zdań, części mowy, formy fleksyjne

Kiedy ktoś zwraca się do nas po indywidualną pomoc rozpoczyna najczęściej od przedstawienia krótszych lub dłuższych opowieści, które wiążą się dla niego z lękiem, smutkiem, wyczerpaniem lub złością. W czasie rozmów poznajemy szczegółowo kolejne zdarzenia, bohaterów i konsekwencje tych historii. Wiele z tych opowiadań, w sytuacjach kryzysowych, kończy się formułowaniem następujących ocen:

  1. Jestem do niczego. Jak mogłem/mogłam doprowadzić do takiej sytuacji. Jeśli pozwoliłem/pozwoliłam, aby coś takiego się stało musi być ze mną coś nie tak. Zepsułem/Zepsułam wszystko!
  2. Nie poradzę sobie. To,  co chciałbym/chciałabym lub muszę zrealizować jest ponad moje siły. Moja historia w tym obszarze to wyłącznie ciąg porażek i błędów. Nic mi już nie pomoże! Nadzieja to jedynie oszukiwanie siebie.
  3. Nie zasługuję na: szacunek, przyjaźń, miłość.
  4. Jestem złym człowiekiem. To, co zrobiłem/zrobiłam świadczy o tym, że myślę wyłącznie o sobie. Jestem nic nie wartym/wartą egoistą/egoistką!
  5. Moje życie jest żałosne! Powinienem/powinnam być najbardziej samotnym człowiekiem na świecie.
  6. Świat jest wrogim miejscem w którym każdy myśli tylko o sobie. Też będę tak robił/robiła.

Czasami wypowiadamy to wszystko wprost. Czasami tak myślimy i nie mówimy o tym innym. Zdarza się też, że tylko niejasno rozpoznajemy, że żyjemy w więzieniu zbudowanym z własnych ocen i strachów. Przemijamy zamknięci w naszych oskarżeniach. Zaklęci w żabę ograniczamy marzenia. Sami siebie sądzimy, sami siebie skazujemy, sami sobie wymierzamy karę samotności i wewnętrznej pogardy lub decydujemy się na życie w świecie, w którym najważniejszym doświadczeniem jest samotność

Na szczęście tak bywa tylko w sytuacjach kryzysowych. Nie jest to czas łatwy, ani bezpieczny. Kiedy cierpimy, boimy się, złościmy, przeżywamy osamotnienie nasze historie układają się w złe bajki i mity, które chciałyby nas przerobić na swoich bohaterów.

Rozbicie tych ciemnych historii zaczyna się często od zadania pytań, które pozwalają zobaczyć, że to na czym skupiła się nasza pamięć i uwaga to jedynie wycinki rzeczywistości tendencyjnie ułożone w złą opowieść. Z opisu ubogiego i rozrzedzonego przechodzimy do opowiadania bogatego i złożonego. Nazywamy nasze trudności, aby móc uwolnić się od ich wpływu. Przytaczane są inne pomijane fakty i zdarzenia. Pojawiają się nowi bohaterowie, którzy do tej pory milczeli lub byli niezauważeni. Historia opowiadana jest raz jeszcze – od nowa – uzupełniona o dobre relacje, w których mówimy i myślimy o powodzeniu, o radzeniu sobie, o własnej kompetencji i wartości, o szacunku do siebie, o radości, o przyjaźni, o pięknie, o miłości.

Czytaj dalej

Ocena okresowa

Psychologia języka

Ocena okresowa

narracja i paradygmaty, rachunek zdań, części mowy, formy fleksyjne

Kiedy ktoś zwraca się do nas po indywidualną pomoc rozpoczyna najczęściej od przedstawienia krótszych lub dłuższych opowieści, które wiążą się dla niego z lękiem, smutkiem, wyczerpaniem lub złością. W czasie rozmów poznajemy szczegółowo kolejne zdarzenia, bohaterów i konsekwencje tych historii. Wiele z tych opowiadań, w sytuacjach kryzysowych, kończy się formułowaniem następujących ocen:

  1. Jestem do niczego. Jak mogłem/mogłam doprowadzić do takiej sytuacji. Jeśli pozwoliłem/pozwoliłam, aby coś takiego się stało musi być ze mną coś nie tak. Zepsułem/Zepsułam wszystko!
  2. Nie poradzę sobie. To,  co chciałbym/chciałabym lub muszę zrealizować jest ponad moje siły. Moja historia w tym obszarze to wyłącznie ciąg porażek i błędów. Nic mi już nie pomoże! Nadzieja to jedynie oszukiwanie siebie.
  3. Nie zasługuję na: szacunek, przyjaźń, miłość.
  4. Jestem złym człowiekiem. To, co zrobiłem/zrobiłam świadczy o tym, że myślę wyłącznie o sobie. Jestem nic nie wartym/wartą egoistą/egoistką!
  5. Moje życie jest żałosne! Powinienem/powinnam być najbardziej samotnym człowiekiem na świecie.
  6. Świat jest wrogim miejscem w którym każdy myśli tylko o sobie. Też będę tak robił/robiła.

Czasami wypowiadamy to wszystko wprost. Czasami tak myślimy i nie mówimy o tym innym. Zdarza się też, że tylko niejasno rozpoznajemy, że żyjemy w więzieniu zbudowanym z własnych ocen i strachów. Przemijamy zamknięci w naszych oskarżeniach. Zaklęci w żabę ograniczamy marzenia. Sami siebie sądzimy, sami siebie skazujemy, sami sobie wymierzamy karę samotności i wewnętrznej pogardy lub decydujemy się na życie w świecie, w którym najważniejszym doświadczeniem jest samotność

Na szczęście tak bywa tylko w sytuacjach kryzysowych. Nie jest to czas łatwy, ani bezpieczny. Kiedy cierpimy, boimy się, złościmy, przeżywamy osamotnienie nasze historie układają się w złe bajki i mity, które chciałyby nas przerobić na swoich bohaterów.

Rozbicie tych ciemnych historii zaczyna się często od zadania pytań, które pozwalają zobaczyć, że to na czym skupiła się nasza pamięć i uwaga to jedynie wycinki rzeczywistości tendencyjnie ułożone w złą opowieść. Z opisu ubogiego i rozrzedzonego przechodzimy do opowiadania bogatego i złożonego. Nazywamy nasze trudności, aby móc uwolnić się od ich wpływu. Przytaczane są inne pomijane fakty i zdarzenia. Pojawiają się nowi bohaterowie, którzy do tej pory milczeli lub byli niezauważeni. Historia opowiadana jest raz jeszcze – od nowa – uzupełniona o dobre relacje, w których mówimy i myślimy o powodzeniu, o radzeniu sobie, o własnej kompetencji i wartości, o szacunku do siebie, o radości, o przyjaźni, o pięknie, o miłości.

Czytaj dalej

Testy kompetencji

Psychologia języka

Testy kompetencji

narracja i paradygmaty, rachunek zdań, części mowy, formy fleksyjne

Kiedy ktoś zwraca się do nas po indywidualną pomoc rozpoczyna najczęściej od przedstawienia krótszych lub dłuższych opowieści, które wiążą się dla niego z lękiem, smutkiem, wyczerpaniem lub złością. W czasie rozmów poznajemy szczegółowo kolejne zdarzenia, bohaterów i konsekwencje tych historii. Wiele z tych opowiadań, w sytuacjach kryzysowych, kończy się formułowaniem następujących ocen:

  1. Jestem do niczego. Jak mogłem/mogłam doprowadzić do takiej sytuacji. Jeśli pozwoliłem/pozwoliłam, aby coś takiego się stało musi być ze mną coś nie tak. Zepsułem/Zepsułam wszystko!
  2. Nie poradzę sobie. To,  co chciałbym/chciałabym lub muszę zrealizować jest ponad moje siły. Moja historia w tym obszarze to wyłącznie ciąg porażek i błędów. Nic mi już nie pomoże! Nadzieja to jedynie oszukiwanie siebie.
  3. Nie zasługuję na: szacunek, przyjaźń, miłość.
  4. Jestem złym człowiekiem. To, co zrobiłem/zrobiłam świadczy o tym, że myślę wyłącznie o sobie. Jestem nic nie wartym/wartą egoistą/egoistką!
  5. Moje życie jest żałosne! Powinienem/powinnam być najbardziej samotnym człowiekiem na świecie.
  6. Świat jest wrogim miejscem w którym każdy myśli tylko o sobie. Też będę tak robił/robiła.

Czasami wypowiadamy to wszystko wprost. Czasami tak myślimy i nie mówimy o tym innym. Zdarza się też, że tylko niejasno rozpoznajemy, że żyjemy w więzieniu zbudowanym z własnych ocen i strachów. Przemijamy zamknięci w naszych oskarżeniach. Zaklęci w żabę ograniczamy marzenia. Sami siebie sądzimy, sami siebie skazujemy, sami sobie wymierzamy karę samotności i wewnętrznej pogardy lub decydujemy się na życie w świecie, w którym najważniejszym doświadczeniem jest samotność

Na szczęście tak bywa tylko w sytuacjach kryzysowych. Nie jest to czas łatwy, ani bezpieczny. Kiedy cierpimy, boimy się, złościmy, przeżywamy osamotnienie nasze historie układają się w złe bajki i mity, które chciałyby nas przerobić na swoich bohaterów.

Rozbicie tych ciemnych historii zaczyna się często od zadania pytań, które pozwalają zobaczyć, że to na czym skupiła się nasza pamięć i uwaga to jedynie wycinki rzeczywistości tendencyjnie ułożone w złą opowieść. Z opisu ubogiego i rozrzedzonego przechodzimy do opowiadania bogatego i złożonego. Nazywamy nasze trudności, aby móc uwolnić się od ich wpływu. Przytaczane są inne pomijane fakty i zdarzenia. Pojawiają się nowi bohaterowie, którzy do tej pory milczeli lub byli niezauważeni. Historia opowiadana jest raz jeszcze – od nowa – uzupełniona o dobre relacje, w których mówimy i myślimy o powodzeniu, o radzeniu sobie, o własnej kompetencji i wartości, o szacunku do siebie, o radości, o przyjaźni, o pięknie, o miłości.

Czytaj dalej